Oké. Transparant vooraan, blauwe kaart erachter.
In wiens naam?
Ze moeten klaar zijn voor de middag.
Ontvang jij even.
1,80 euro.
Bedankt.
Je ontvangstbewijs!
Prettige dag verder.
Eet jij dat niet met melk?
Nee.
Ah, om niet aan te komen?
Nee, ik had er geen meer.
Kunnen we de beelden bekijken?
Wat is dat?
"Het uithangbord van Gersaint".
Watteau's laatste schilderij.
Kunnen we een betere achtergrond definitie bekomen?
Ja, dat zou toch moeten kunnen.
Je kan niet extrapoleren met deze machine.
Daarvoor moet je wachten op een nieuwer toestel.
Maar die plek hier, die kunnen we wel doen, niet?
Met wat geduld.
Lucie Audibert.
Van 1709 tot 1712,
We weten weinig over Watteau.
Watteau was 27 jaar, goed gekend, bijna beroemd, maar...
altijd bizar, inconsistent...
Zonder notities, aub. Kom tot de kern van de zaak.
In deze periode schetste hij uit het leven.
We zien dikwijls de rug van deze vrouw.
Ze heeft veel van zijn werken geïnspireerd.
Tot nu toe heeft niemand ontdekt wie die vrouw was.
Misschien was het een actrice, misschien een dienster...
We weten het niet.
Watteau schetste deze vrouw hier,
op een balkon in de Comédie Française,
later verplaatste hij haar naar tuinen of bossen.
En Caylus?
Sorry?
Wat doe je met Caylus?
Caylus?
Hij dacht dat Watteau verschillende studio's had in Parijs,
op onbekende adressen, en waar zijn model voor hem poseerde.
Caylus was een idioot!
Zal ik verder gaan?
Ja, presenteer je andere elementen.
In sommige schilderijen, zoals deze,
convergeert het verdwijnpunt op haar.
Alles is gestructureerd rond haar.
Dit is misschien die vrouw.
Het gaat hier over "Jupiter en Antiope",
een ongewoon doek voor Watteau.
Het is duidelijk erotisch getint.
Hij wilde het doek laten verbranden.
Wat stoorde hem zo, dat hij het doek vernietigd wilde hebben?
Als ik je goed begrijp,
wil je eigenlijk zeggen dat Watteau een voyeur was.
Een soort van Hannibal Lecter van schitterende schilderijen.
Wat weerhield hem ervan om een
foto of een toevallige passant te gebruiken?
Watteau kon iemand in de straat geschetst hebben,
en haar later gereproduceerd hebben, zo dikwijls als hij wilde.
De enige manier om deze hypothese te bevestigen
is via zijn schetsboeken,
waarvan 90% verloren is gegaan.
Nog meer specifieke elementen?
Nee.
Wiens beurt is het nu?
De mijne.
Alexandre Calon gaat voor ons praten over Boucher.
Doe aub je best om precies te zijn.
Een idioot! Ik leek wel een idioot.
Juffrouw...
Ik zie je nog wel.
Waarom koos je dit bepaalde onderwerp?
Ik weet het niet.
En waarom koos je mij als je supervisor?
Dat advies werd mij gegeven.
Door wie?
Door studenten.
Ik ben niet op de universiteit deze week.
Kom naar dit adres op donderdag om 18:00.
Dan heb ik tijd.
Dag, Hervé.
Wil je iets drinken?
Een koffie.
Dank je.
Ah, ben je daar?
Door de manier waarop je het zegt, is het alsof ik van Mars kom.
Ik zie je nooit komen of gaan.
Hangt ervan af waar je kijkt.
Het is zo warm!
Heb je zorgen?
Geldproblemen?
Mijn huur.
Opnieuw! Stel eens orde op zaken!
Ik kan dit niet blijven ophoesten.
Dan word ik eruit gesmeten.
Dat is wat al te gemakkelijk.
Zorg dat je een job hebt!
Ik werk al 3 maanden.
Verkoop een deel van je spullen, kleren.
Kleren!
Het horloge...
Dat van papa?
Hoeveel?
Vijfhonderd.
Ik zal zien wat ik kan doen.
Wat een mooie morgen!
Het is onze morgen.
Nee.
Waarom wachten?
Je moet geduld kunnen oefenen, mijn vriend.
Hallo.
Hoe is het met je geweest?
Ik kan niet naar Montreal gaan zonder iets te gaan bezichtigen.
Nee, zeg ze om me het dossier toe te sturen.
Ik vertrek pas nadat ik het werk heb gezien.
Tot ziens, Suzanne.
"De clafoutis staat in de microgolf."
"Isabelle."
Voilá... Zet je neer, aub.
Wat zie je?
De "Gilles" van het Louvre.
Iets eenvoudiger?
Men neemt aan dat dit de acteur is,
Pierre La Thorilliere.
Nee. Dat niet. Wat zie je? Wees elementair.
Ik zie een Pierrot, gezicht naar mij gekeerd.
Wat nog?
Het is alsof hij verkleed is als een Pierrot.
Wat doet je dat zeggen?
Zijn ogen vertellen het me.
Wat nog?
Zijn handen.
En?
Het oog.
Welk oog?
Het oog van de ezel.
Die is ook in een kostuum gestoken.
Een ezels-kostuum.
En waarom?
Het oog heeft zo'n...
Zo'n wat?
Zoveel menselijkheid.
Menselijkheid.
We gaan er nog komen.
Waarom is die zo verdrietig?
Zeg jij het maar.
Niemand luistert ernaar.
Hij is helemaal alleen.
Wiens oog is het oog dat alleen ons ziet, Lucie?
Het oog van de schilder.
De ezel ziet alles en is zelf ongezien.
Oké, Mr. Boitard.
Volgende week zal ik de cheque hebben.
Ja, ik beloof het.
Kennen we mekaar?
U speelt mime?
U kunt liplezen, meneer?
Laat de "meneer" maar vallen.
Ik begrijp het niet.
Is er een slang?
Een rivier?
Een rivier op de marktplaats?
De Bièvre!
Waarom, wat is er gaande?
Wel, hij is vreemd.
Je hebt hem toch niet mee naar huis genomen?
Waarom niet?
Je gaat nog eindigen in een platic zak
of in de koffer van een auto.
Is hij knap?
Hij heeft mooie ogen.
Werkelijk! Een doofstomme straatartiest...
Dat kan ook alleen jouw maar overkomen!
Waarom werd het kind verwijderd?
Familiegeschiedenis.
Hij was buitenechtelijk.
Dat, of hij werd gek,
homosexueel, gehandicapt,
of hij ruïneerde de familie.
Hij is als een geest.
Hij werd overschilderd.
Sommigen worden weggeveegd, weggeschuurd,
gewijzigd of weggekrast.
Toonde hij je een kaart?
Een kaart?
Een doofstommen kaart.
En waar is jouw bitch-kaart?
Wat kan mij dit opleveren, Garance?
En, hoe gaat het hier?
Fernand, Lucie.
- Hallo. - Hallo.
Zij werkt ook met Dussart.
Ik heb hem al in eeuwen niet meer gezien.
Waaraan ben je aan het werken?
Watteau.
Watteau, met Dussart?
Ja. Waarom?
En je onderwerp?
Vrouwen in Watteau's werken.
Hij is je beste 18de eeuwse man,
geen twijfel mogelijk.
Juffrouw, we gaan sluiten.
Ja.
Alice Mangeot speelde Pascaline.
Suzanne Dornon: Lucienne.
Charlotte Desmares: De vrouw met een veer.
We gaan sluiten.
Ik heb het gehoord, bedankt.
Charlotte Desmares was charmant,
een verafgode actrice, een parijse lieveling.
Geboren in Kopenhagen,
haar peter was de koning van Denemarken.
Ik denk dat de vrouw met de veer
Charlotte Desmares is.
Het is hetzelfde kostuum dat zij droeg in Dancourt's toneelspel "Les 3 Cousins."
We zien exact hetzelfde kostuum in "Eiland van Cythera."
Je begon te zien en je bent opnieuw blind geworden.
"Watteau, De theatrale leider"
"Door Jean Dussart, Oktober 1982"
Dat was 25 jaar geleden.
Ik ben het voor jou gaan halen. Je mag het houden.
Doe deze aan
en neem het vast.
Dat zijn sporen van de naden.
Het komt uit een schetsboek van modellen,
waarnaar gezocht werd gedurende de laatste 50 jaar.
Zij kunnen bewijzen dat Watteau
Charlotte tekende in het theater,
en dat hij van haar hield.
Ik reisde heel Europa af gedurende maanden.
Ik heb mijn eigen geld geïnvesteerd. Ik leende...
En niets!
Zet haar uit je gedachten.
Waarom doe je me altijd naar hier komen?
Zullen we hier weggaan?
Komaan, laten we gaan dansen!
Komaan, dansen!
Ik kan het niet ongedaan maken.
Mijn hoofd tolt.
"Annabelle Roy, een merkwaardige theater actrice..."
"Alpinist Alain Audibert verdwijnt"
"Een tweede poging de K2 te beklimmen..." "Begraven onder de sneeuw,"
"zijn lichaam werd nooit gevonden."
Jij kiest je dagen wel uit.
Sorry.
Op de dag van de leveringen!
Snij het papier op maat, en sorteer dan de dozen.
40, 50, 3... en 2 is samen 5. Prettige dag.
Lucie, kan je even hier komen?
-Sorry, ik gaf je 10 euro. -Ik begrijp het niet. -10 euro!
Oh, ja. Dat is dan tien. Prettige dag.
Lucie, Wat heb je gedaan?
Kijk hoe het gesneden is!
Sorry.
En het is voor Belloto.
Wie is Belloto? Mijn beste klant!
Hij komt vanmiddag.
Feest alleen als je kan werken de volgende dag.
400 kaarten, verdomme!
Sorteer de dozen.
Vincent!
Wat is er gebeurd?
Wat heeft hij?
Een aneurisma. Dat kan op elk ogenblik voorkomen.
En wat nu?
We zullen de medicatie verminderen
om te zien of hij wakker wordt.
Ik laat je alleen met hem.
-Bel me. -Hier zijn je foto's, Ivan
"Instituut Pierre Valadier, 1978"
"Instituut Valadier"
Ik ben een kunstgeschiedenis onderzoeker.
Ik zoek informatie over één van schilderijen van het instituut.
Welk schilderij?
Het hing in de grote hal.
Het schilderij van de acteurs, van Openor.
Van wie?
Openor.
Waar bevindt het zich nu?
Toen de staat het overnam,
kon Mr. Valadier's familie
alles recupereren wat waarde had.
Oké.
Zijn werkplaatsen waren nabij de Comédie Française.
"De zotskap", de Louvre collectie.
Hebben we vooruitgang geboekt?
Toon me die eens.
Ik ben er nog niet klaar mee. Het heeft nog geen zin.
Laat mij dat maar beoordelen.
Komaan, doe niet onozel.
Je zal enkel zeggen dat het onbruikbaar is.
Ik heb "De zotskap" geïdentificeerd in "Het Uithangbord"
Het is een schilderij van Openor.
Dat is Watteau op z'n 27ste.
En dat is een schets door Openor.
Het is het enig werk van beiden Openor en Watteau.
Kijk naar de overeenkomsten.
Openor was weinig bekend,
hij spendeerde zijn tijd in het theater.
Watteau was welbekend maar schuw.
Openor introduceerde hem
bij Charlotte in het theater.
Klinkt als een roman!
De schilderijen in "Het Uithangbord"
zijn van meesters die Watteau bewonderde.
Wat doet een doek van Openor
daar dan?
Het bewijst alleen maar dat Gersaint een Openor had in zijn werkplaats.
Er is geen geheim liefdesverhaal.
Dit alles bestaat alleen maar in je verbeelding, en je zit verkeerd.
Als ik binnen een week niets ontdek zal ik ermee stoppen.
Nee.
Ik beloof het.
Waarom houdt u mij tegen?
Je laat je emoties de overhand nemen.
Dat is niet goed?
Nee, niet voor een onderzoeker.
Is het dat niet waard dan?
Voor je private leven, niet voor je werk.
Goeiedag.
Hoe is het met hem?
We zijn gestopt met de medicatie maar hij is nog niet ontwaakt.
Je bent de enige bezoeker.
Heeft hij geen ouders?
Daar hebben we het nog niet over gehad.
Hou zijn hand vast
of hij zal niet weten dat je hier bent.
Denk je dat hij dat voelt?
Huidcontact is vitaal.
Menselijke aanrakingen dringen tot hem door.
Breng wat van zijn persoonlijke bezittingen mee.
Objecten?
Ja, ga die bij hem thuis halen.
Ik heb zijn sleutels niet.
We zullen een oplossing zoeken met de administratie.
"De rivier 'de Bievre'"
Sluit jij af?
Ja.
Blijf je nog lang werken?
Nee.
Lucie, ik wilde je vragen...
Kan je met de klanten proberen een beetje meer...
Meer wat?
Hoe zal ik het zeggen?
Vriendelijker zijn.
Een beetje aangenamer.
En, hoe gaat het met Vincent?
Een coma is niet zoals een griep.
Ik ben hier niet goed in,
maar als je met iemand wil praten...
"Comédie Française, voormalig hotel van de gewone acteurs"
Wat scheelt er? Ben je ziek?
Nee, ik ben gewoon laat naar bed gegaan.
Ik moet je spreken.
Nú?
Waarom heb ik niets meer gehoord van je?
Ik heb je al in weken niet meer gezien.
Ik had problemen.
Kom binnen.
Wat wil je?
Ik ben bezorgd om jou.
Ben je gekomen om te zien hoe het met me is?
Je bent een arrogante dame, juffrouw Audibert.
Arrogant.
Je wilde slechts zien of ik nog iets ontdekt heb.
Omdat jij faalde!
Ik heb niet gefaald!
Ik verloor mijn vrouw door mijn onderzoek.
Zij leerde een andere man kennen. Zij was het wachten beu.
Zij stierf kort daarna in een ongeluk.
Ga er niet mee verder.
Shit.
Watteau's vriend, Crozat,
had een fermette in Montmorency.
Zij brachten hun namiddagen door onder het portiek.
Het portiek had 3 bogen, en op elk daarvan stond
een leeuw verstikt door de liefde.
Openor.
Wat doe jij hier?
Je moet het ons laten weten als je komt.
Bezoekuren eindigen om 19:30.
Het is intensive zorgen, geen treinstation.
Malika! Kamer 5.
Neem hem terug mee naar binnen.
Kom binnen.
Goeiedag. Kan ik je even spreken?
In ieder geval nú niet. Het secretariaat zal je
een afspraak geven.
Laat ons herbeginnen.
De Vakantie-uren zijn geëxplodeerd gedurende het eerste semester.
We zullen dit probleem moeten aanpakken in het tweede.
Wacht even.
Wat wil je?
Ik heb je handtekening nodig om de radiografie te consulteren.
Onmogelijk, ik zit in een vergadering.
Het neemt maar een secondje in beslag, en dan ben ik weg.
Alstublieft. Ik vraag je om weg te gaan.
Je weigert?
Je had gisteren tijd genoeg aan mijn deur.
Dat volstaat!
Help me.
Nee, nee. Het is te laat.
Help me, verdomme!
Ik steun je onderzoek niet langer.
Ga weg!
Hallo. Nee, je stoort me niet. Ik ben op de faculteit.
Raak me niet aan!
Vooruit, wees zo vriendelijk weg te gaan juffrouw.
Ga, aub!
Kalmeer nu. Daar gaan we.
Verdomme! Mijn telefoon.
Raap hem op.
Maar zij is gek!
Jij bent niet goed wijs.
Mr. Valadier stierf 6 maand geleden. Er is hier niets meer.
Alles ging weg via de vereffening na zijn dood.
Alles werd verkocht.
Verkocht?
Misschien kan de rechtbank in Lille je helpen.
De rechtbank in Lille!
Hallo, dag meneer Duez.
De rechtbank gaf me uw nummer.
U hebt recent een Openor gekocht.
Dat is correct.
Hebt u die nog?
Ja, maar niet voor lang meer.
Dat wil zeggen?
Het zal openbaar geveild worden.
Waar?
In België, in Gent.
In Gent!
Vele stukken worden dáár verkocht.
5.000 euro.
Shit!
Goeie morgen, juffrouw.
Wat is hier gebeurd?
Ik had vrienden op bezoek, alles staat overhoop.
Overhoop? Het is een stal!
Ik heb een trein te nemen.
Je beantwoordt de telefoon niet.
Mijn batterij is plat.
Ik ben het beu. Ik waarschuw je,
ik wil de huur voor het einde van de week
of ik start de procedures op.
Goed, ik begrijp het. Dank u.
Oh, jij bent het!
Ik dacht dat het Jacques was. We hadden een meningsverschil.
Wat heb je daar?
Dat is niets.
Dat is een allergie. Ga naar de dokter.
Het zal wel gaan.
Waarom ben je hier, Lucie?
Zomaar.
Jij komt nooit zomaar.
Je bent me zelfs nooit komen opzoeken om me te zien spelen.
Je haat het wanneer we komen kijken.
Wie is "wij"?
Toen ik kwam met vader...
Altijd hem!
Laat mijn hoofd los.
Je hebt een verhoogde temperatuur.
Zeg me waarom je gekomen bent. Zeg het me.
Komaan, zeg het me.
Kan je me me 5.000 euro lenen?
Een jurk verkopen, dan maar?
Ja, natuurlijk.
Heb je een verkoopscertificaat of een soort van ontvangstbewijs?
Het is van mijn familie.
Wel, identiteitskaart dan?
Zeker.
Het is een mooi stuk.
Ik kan je er 8.000 euro voor geven.
8.000? Maar het is uniek.
Ik weet het, maar...
Het is 10.000 waard.
Ga maar naar een collega...
Maar ik heb een genereuze reputatie.
Kan ik het cash krijgen?
Dat is geen probleem.
We wenden ons nu naar dit kleine schilderij.
Openor, geschilderd theater.
Schilderij tussen 1709 en 1714...
We starten het bieden vanaf 5000 Euro.
Op vijf duizend vijf honderd.
Amex, MasterCard of Visa?
Cash.
Het is 8.400.
Visa?
Het is het verkeerde pin nummer.
-Wilt u hier tekenen? -Ja.
Dank u.
Tot ziens.
Garance.
Lucie?
Kunnen we praten?
Kom maar naar boven.
Nee, niet in het atelier. Het is persoonlijk.
Nee, maak je niet ongerust. Ik ben alleen.
Wow, je bent...
Wacht, ik begrijp het niet goed. Wat is dit?
Wil je het doen?
Heb je een doorlichtingstoestel?
Ik kan daar niet zomaar aan beginnen.
Onderzoek het.
Alstublieft.
Ik moet het Gasque vragen.
Nee! Wacht. Rustig!
Stop met staren.
Je maakt me zenuwachtig.
Je kent Garance?
Hallo.
Daar is het.
Wat denk je?
Het is ontstellend, niet?
Wat maak jij daarvan?
Het is een Watteau.
Een origineel.
Waar heb je dit gevonden?
Watteau hield van Charlotte Desmares.
Zijn studio had zicht op de kleedkamers van het theater.
Hij begon haar te tekenen op het toneel,
om haar te flatteren.
Dat moet verkeerd uitgepakt zijn.
Misschien overwoog hij de schilderijen te verbranden.
Hij herschilderde ze grofweg
en tekende met een valse naam.
Openor.
Charlotte's gelaat verdween.
De schetsboeken verdwenen, alle sporen van zijn liefde meenemende.
Zij werd de verborgen dame.
Ik realiseerde me dat Openor niet bestond in Montmorency.
Watteau tekende met de naam
die hij gegraveerd zag op Crozat's portiek.
In je notities vond ik de referentie naar de inscriptie's.
De inscriptie is daar nog steeds,
onder een leeuw verstikt door liefde.
Hij had een embolisme twee dagen geleden.
Ik heb gebeld maar er werd niet opgenomen.
Het spijt me zo.
Kan ik hem zien?
Niemand eiste het lichaam op. Hij werd begraven.
Verdomme!
Vertaling: decomp